Marc van der Sterren

Voor Ethiopië is de hongersnood een mooi politiek instrument

Hongerdoden horen bij Ethiopië als molens bij Nederland. De economische groei van het land is enorm en de moderne technieken zijn in Afrika niet te evenaren, maar nog steeds grijpt de overheid naar honger als machtsmiddel. Ook nu is El Niño niet de enige aanleiding…

In het noordoosten van Ethiopië was het in ruim dertig jaar niet zo droog. In gebieden waar normaal twee oogsten per jaar van het land worden gehaald, heeft het nu al twee jaar niet geregend. 15 miljoen mensen hebben honger. En erger nog: er is niks te eten.
De oorzaak ligt officieel bij El Niño; een natuurverschijnsel dat zich elke vier tot zes jaar zo rond de kerst voordoet en wereldwijd het weer in de war schopt. En bij de klimaatverandering die de gevolgen van elk weersverschijnsel nog eens versterkt. Al tientallen jaren beginnen de twee regenseizoenen in Ethiopië steeds later en houden ze steeds vroeger op. De laatste jaren bleven de regens helemaal uit en nu komt daar El Niño dus nog eens overheen.
De omstandigheden mogen dan extreem zijn, echt nieuw is het fenomeen niet voor dit Oost-Afrikaanse land. De geschiedenis van Ethiopië kenmerkt zich door terugkerende droogtes die hongersnoden van Bijbelse proporties veroorzaken. Het is nu eenmaal zo want het is altijd zo geweest. Ethiopië is één van de snelst groeiende economieën van Afrika maar de overheid wil van de hongerende bevolking in de provincies niks weten. Ook dat is altijd zo geweest.