Nederland kiest voor de concurrent van de Nederlandse boer

Het Nederlandse landbouwbeleid is er niet voor de Nederlandse boer. Ik schreef het al in m’n vorige blog. Eenmaal in Kenia wordt die uitspraak nog eens bevestigd. Het Nederlandse ministerie van EL&I gaat juist de Keniaanse concurrent van de Nederlandse rozenkwekers stimuleren. De mondiaal opererende Nederlandse agribusiness wordt ondersteund. Niet de kleine boer in Kenia, en de tuinder in Nederland al helemaal niet.

Ik moest het schrappen van Hans Wolff, de Nederlandse landbouwraad in Kenia, maar hij had het wel degelijk gezegd: ‘De rozenteelt in Nederland loopt af.’
Hij wist dat ik journalist was, er was niets off the record en ik zat driftig te pennen toen hij zijn uitspraak deed, maar toen hij het zwart op wit zag staan reageerde hij als was hij door een hond over z’n schoen gepist.
Het zou slechts een informerend gesprek zijn geweest. Hij wist niet dat het mijn bedoeling was te publiceren en ik zou hem ‘nogal spicy uitspraken in de mond hebben gelegd’. Die moesten eruit. Uitspraken als: ‘de rozenteelt in Nederland loopt af’.

Nederlandse landbouwraad Hans Wolff verkiest
de Keniaanse tuinbouw boven de Nederlandse

Het waren duidelijke woorden in helder Nederlands, ontstaan in zijn eigen strottenhoofd, zich via zijn lippen een weg banend de wijde wereld in. Kortom: zijn mond functioneerde uitstekend op eigen kracht, ik hoefde daar niets in te leggen.
Dus ik heb die spicy uitspraak niet geschrapt.
Niet dat het nieuws is dat de rozenteelt afloopt, maar het is nieuws dat iemand namens de Nederlandse overheid het zegt. Ik hoop dat de redactie van Nieuwe Oogst blij is met het verhaal en vooral dat de lezers het kunnen waarderen.

Want daar gaat het om bij het vak van journalist.

En ik neem mijn vak serieus, zoals ik ook de functie van Hans Wolff serieus neem. Hij is een man op een hoge positie met kennis van zaken. Hij weet hoe de hazen lopen en zou dus moeten weten wat het vak van journalist inhoudt.

Dus staat het nu in de krant: ‘De rozenteelt in Nederland loopt af’.

En ook de achterliggende redenering van meneer de landbouwraad snijdt hout: ‘In onze dichtbevolkte gebieden is steeds minder ruimte voor een kostbare sector die veel gas verbruikt onder duur glas.’ Tegen rozenkwekers in Kenia valt niet te concurreren. Dus is het voor Nederland zaak de positie van ketenregisseur te behouden. Vrij vertaald: of rozen nu uit Nederland of uit Kenia komen - FloraHolland moet blijven draaien. Of, zoals Wolff het zo spicy zeggen kan: “We beschouwen het Keniaanse speelveld als de geoutsourcte bloemensector van Nederland.”
Het is daarom dat Nederland de Keniaanse tuinbouwketen van voor tot achter doorlicht en op alle punten wil verbeteren. En het is daarom dat er Nederlands belastinggeld gaat naar het promoten van Keniaanse bloemen. Want bloemen houden van mensen. Waar die bloemen ook vandaan komen.